2009'un Ardından...

Acısıyla, tatlısıyla bir yılı daha geride bıraktık... Bıraktığımız için de ne kadar bahtiyarım anlatamam... Aslında yılın bir suçu yok o yılda yaşanılanlar onu anlamlı kılsa da ne yapalım bir günah keçisi seçmek lazımdı ben de 2009'u seçiyorum.

Yıla şirketimizdeki reorganizasyon ile başlamış, kadro azaltmaları sebebiyle oldukça sıkıntılı ve zorlu işgünleriyle başbaşa kalmıştım. 5 kişilik denetim kadromuz 2 kişiye düşmüş, şahsi sorumluluğuma 5 farklı kalemden oluşan işler girmişti. Bir yandan işlerin baskısı, bir yandan okulumun ağırlığı derken, ilk patlamayı, Nisan ayındaki burun operasyonum sonrasında sağlığımda başgösteren erezyonlar takip etti. Stres, baskı, sorumluluk vb. derken önce yüksek tansiyon baş gösterdi... Ama günlük ilaç kullanımı ile bunu dengede tutabildim.. Sonrasında Diyabet 2 tanısı kondu ve doktorum "Life Style Change" diye suratıma bir tokat gibi gerçekleri çarptı... Sonrası diyetisyen, tahliller, ilaçlar, ilaçlar, ilaçlar derken baktım 36 yaşında 80'lik adamlardan çok ilaç içer hale geldim... Bağışıklık sistemimin zayıf olması vücudumda bazı aksaklıkları da beraberinde getirdi, 1-2 cerrahi müdahale ile onları hallettik... Detaylarını vermek istemiyorum:)

Hastalıklar, iş, okul vb. uğraşırken... Bu yıl önemli bir kayıp olarak gördüğüm, şirketimiz doktoru, tam bir İstanbul beyfendisi İsmail Hakkı Elevli amcamızı kaybettik. 85 yıl, son ana kadar işle, hayata sımsıkı tutunmasıyla, giyimiyle, edasıyla ve kısaca herşeyiyle bir duayeni uğurladık... Allah rahmet eylesin.... Herkese onun gibi yaşam enerjisi dolu bir hayat nasip etsin...

Yılın son ayında, tam da profesyonel iş hayatımın 12. yılının dolduğu kutlama günümüzde, annemin düşüp bacağını kırması ve ameliyat olması, hayatımda hiç bir zaman yatakta görmediğim bir insanın yaklaşık 6 ay sürecek bir zorluk serüvenine başlaması biraz şok edici ve üzücü oldu. Ancak, herşeye rağmen şükredilmelik bir durum bu... Çünkü bizim genlerimiz güçlü ve 73 yaşına rağmen azmi ve kendine hastalık yakıştırmayan yapısıyla bu günleri çok çabuk atlatacağına inanmaktayım...

Tam bu şoku atlatıp, yılsonu yoğunluğum için İstanbul'a geldiğimde, benim bir alt devrem olan ve yaşıtım Müfettiş Mehmet Başpınar arkadaşımın ani ölüm haberi, ciddi manada bu yılın gider ayak yaptığı son acı sürprizi oldu. Kahkaha atmasını becerebilen ve yaşam dolu gözleri ile hep hatıramda kalacak olan arkadaşıma Tanrıdan rahmet diliyorum... Yeni yerin ışık dolsun arkadaşım...

Hastalık, sıkıntılar, stresler, ölümler... Hepsi bizler için... Bu bilince çok küçük yaşlarımda eriştiğim için normal karşılamaktayım aslında... Ama herkesin bir eşref, bir de eşşek saati vardır. Ben bu yıl eşşek saati yoğun bir dönem geçirdiğimden olsa gerek biraz sınırlarım zorlandı... Buna da şükür... Allah bugünlerimiz aratmasın...

Peki bu yıl kendi adıma neler yaptım, radikal kararlarım olmadı mı diye düşününce... Olmaz mı... Her zamanki gibi kendimi, çevremi, ilişkilerimi, geçmişi, geleceği sorguladım... Hayatımda keşkelere yer vermeyeceğimin sözünü çok önceleri karara bağladığım için, yaşanmış hiç bir şeyden pişman olmuyorum... Pişman olmamak farklı bir şey, tecrübe edinmek, yaşanılanlara yaşatılanlara göğüs germek ve tavır belirlemek farklı birşey...

Her zaman olduğu gibi, hayatımda olmasını istediğim, istemediğim insanları yaşam eleğimde salladım... Elekten, haketmediği halde değer verilenler (o kadar insan sarrafıyım derim hala şu durumda eksikliklerim var:) bu da özeleştiri olsun bari), empati nedir bilmeyenler, dost görünümlü arkadaşlar, beni hak etmediğine inandığım kişiler elendiler... Fiziken hala hayatımda olsalar bile yürekte yapılan bu eleme benim için daha önemli! Eleğin üst kısmında kalanlar ile, eleğe yeni girenler bana fazlasıyla yeter...

Uzun lafın kısası -ki daha yazsam 1 yıl için bunun kaç misli eder bilemem-, 2009 benim pek de güzel hatırlayacağım bir yıl olmayacak...

Başta kendim ve ailem, sonra da dostlarım, gerçek sevenlerim ve sevdiklerim için 2010'un başta sağlık (ruh ve beden bir arada) sonra huzur ve başarı dolu bir yıl olmasını diliyorum...

Saygı, hoşgörü, empati, sevgi hayatımızdan eksik olmaz inşallah...